Agencja tłumaczeń Warszawa

Dowodzenie praw naukowych w glottodydaktyce odbywa się w dwojaki sposób:

- na podstawie empirycznej weryfikacji hipotez i teoremów

- na podstawie teoretycznej eksplanacji, tj. wyjaśnienia.

Oznacza to, że głównym celem opisywania i badania rzeczywistości jest zastosowanie ich wyników w praktyce. Zorientowanie glottodydaktyki na celowość czyni z niej naukę o charakterze teleologicznym („odnoszący się do teleologii; celowy; rozpatrujący co pod kątem widzenia celowości”), dlatego w swych teoriach formułuje teoremy w postaci dyrektyw: „ Jeśli chce osiągnąć ‘p’, trzeba działać w sposób ‘q’”.

Pod pojęciem glottodydaktyki rozumiemy proces nauczania języków obcych uwzględniający wszelkie aspekty dotyczące owego języka. Z tego powodu wyróżniamy:

1. glottodydaktykę ogólną – dydaktyka języków obcych

2. glottodydaktykę szczegółową – dydaktyka jednego wybranego języka (np. języka niemieckiego)

3. Ze względu na cel i charakter badań, wyróżnia się

- glottodydaktykę czystą ( realizuje cele poznawcze)

glottodydaktykę stosowaną (realizuje cele pragmatyczne).

Agencja tłumaczeń Kraków

Jako nauka, glottodydaktyka jest dyscypliną bardzo młodą, liczącą nie więcej niż kilkadziesiąt lat i to sprawiło, że jest nauką o charakterze interdyscyplinarnym pozostającą w silnym związku z takimi dyscyplinami naukowymi jak językoznawstwem czy dydaktyką ogólną.

Jednakże od kilkunastu lat glottodydaktyka stała się także dyscypliną uniwersytecką, co nakłada na nią obowiązek naukowego prowadzenia badań. Dlatego musi ona realizować nowe cele poznawcze, które poszerzają wiedzę naukową o danym obiekcie.

O jej naukowym charakterze świadczy fakt prowadzenia badań. W. Pfeiffer stwierdza, iż „ glottodydaktyka jest dziedziną empiryczną o charakterze nomotematycznym, tzn. , że jest ona dostępna bezpośredniej obserwacji, opiera się na obiektywnych i sprawdzalnych faktach i dąży do wykrywania prawidłowości i formułowania praw nauki”. Wnioskuje, że jest to nauka czerpiąca z innych dyscyplin, ale formułująca własne cele i prawa.

Agencja tłumaczeń

Według psychologów, „Terminowi nauka nadaje się dwojaki sens. Zgodnie z pierwszym znaczeniem tego terminu, nauka to system czynności wykonywanych przez badaczy (np. wg Kazimierza Adjukiewicza czy Jerzego Kmity) – od sformułowania problemu badawczego przez sformułowanie hipotezy, zaplanowanie badania empirycznego (np. eksperyment), statystyczne (w przypadkach psychologii) opracowanie danych empirycznych, wyciągnięcie wniosków ich uogólnienie z badanej próby na daną populację. Z kolei drugie znaczenie nadawane temu terminowi tożsame jest z metodami stosowanymi przez badaczy i zbiorem uzasadnionych przez
nich założeń i twierdzeń (tych pojedynczych i tych usystematyzowanych pod postacią teorii naukowych). Nauka w obydwu sensach, jest przedmiotem zainteresowania metodologii. Psychologia jako nauka rozwija się z pomocą metodologii psychologii".
Inną definicję terminu „nauka" przyjmuje W. Okoń, który wyróżnia kilka jej znaczeń, w zależności od ujęcia tematu. Czytamy, że „Nauka w znaczeniu dydaktycznym, to czynność nauczania lub uczenia się. W znaczeniu instytucjonalnym – przedmiot studiów w szkole wyższej lub dyscyplina zajmująca się określoną dziedziną rzeczywistości, uprawiana w instytucjach naukowych lub poza nimi. W znaczeniu treściowym, nauka to system uzasadnionych pojęć, twierdzeń i hipotez będących wytworem odkrywczej działalności badawczej i stanowiącym najwyżej rozwiniętą postać świadomości społecznej i w znaczeniu funkcjonalnym, jest to ogół
czynności składających się na działalność badawczą".